Ένα καλό tarp αγοράζεται γρήγορα. Το να το στήσεις έτσι ώστε να σε κρατά πραγματικά στεγνό σε συνεχή βροχή και πλάγιο αέρα, αυτή είναι η πραγματική δουλειά.
Οι περισσότερες νύχτες που στραβώνουν δεν αποτυγχάνουν λόγω υλικού. Αποτυγχάνουν λόγω ενός χαλαρού σχοινιού κορυφής, μιας πολύ επίπεδης γωνίας στις αντηρίδες ή ενός tarp που κάθεται είκοσι εκατοστά πιο ψηλά. Το καλό rigging δεν κοστίζει τίποτα πέρα από μερικά λεπτά και λίγη ρουτίνα – και αποφασίζει αν θα ξυπνήσεις στεγνός το πρωί.
Αυτός ο οδηγός δεν ασχολείται με το ποιο tarp να αγοράσεις, αλλά με το τι κάνεις μαζί του όταν στέκεσαι ανάμεσα σε δύο δέντρα και αρχίζει να ψιχαλίζει.
Ενιαίο ή διαιρεμένο σχοινί κορυφής;
Αυτή είναι η πρώτη και πιο σημαντική απόφαση, και καθορίζει όλο το υπόλοιπο στήσιμο.
Το ενιαίο σχοινί κορυφής (continuous ridgeline) είναι ένα μόνο σχοινί που τεντώνεται από δέντρο σε δέντρο. Το tarp κρέμεται από αυτό με δύο συρόμενους κόμπους ή με εξαρτήματα και μετακινείται πάνω στο σχοινί μπρος πίσω.
- Υπέρ: Μπορείς να τεντώσεις πρώτα το σχοινί και να τραβήξεις το tarp από πάνω – στη βροχή στήνεις έτσι εντελώς στο στεγνό. Το tarp κεντράρεται και εκ των υστέρων. Κι έχεις ένα σχοινί από πάνω σου όπου κρεμιούνται φακός κεφαλής, κάλτσες και πετσέτα.
- Κατά: Ένα ενιαίο σχοινί πάντα κρεμάει λίγο, αυτό φυσικά δεν αποφεύγεται. Χρειάζεσαι λίγο περισσότερο σχοινί και λίγη περισσότερη εξάσκηση.
Η διαιρεμένη ανάρτηση (split ridgeline) αποτελείται από δύο χωριστά σχοινιά, το καθένα από μια γωνία του tarp μέχρι το δέντρο.
- Υπέρ: Η κορυφή γίνεται πολύ τεντωμένη, γιατί τίποτα δεν κρεμάει. Πιο ελαφριά, λιγότερο υλικό, με καλό καιρό στήνεται πιο γρήγορα.
- Κατά: Χωρίς μετακίνηση, χωρίς στεγνό στήσιμο, χωρίς σχοινί για κρέμασμα.
Πρόταση: Αν ξεκινάς ή είσαι συχνά έξω με κακό καιρό, πάρε την ενιαία ανάρτηση. Όποιος κινείται γρήγορα και ελαφριά και υπολογίζει σε καλό καιρό, βγαίνει καλύτερα με τη διαιρεμένη εκδοχή. Πολλοί στο τέλος έχουν και τα δύο στο ντουλάπι και αποφασίζουν με βάση την πρόγνωση.
Σωστό τέντωμα του σχοινιού κορυφής
Τρία πράγματα αποφασίζουν εδώ τα πάντα: ύψος, τάνυση και κεντράρισμα.
Ύψος. Το σχοινί κορυφής του tarp πάει περίπου 20 έως 30 εκατοστά πάνω από τη ridgeline της αιώρας σου. Πολύ ψηλά, και η βροχή μπαίνει από το πλάι. Πολύ χαμηλά, και το χτυπάς όταν κάθεσαι – και με συμπύκνωση το tarp σού στάζει στο πρόσωπο.
Τάνυση. Το σχοινί πρέπει να είναι τεντωμένο, όχι „καλό είναι κι έτσι“. Πρακτικός κανόνας: αν το πατήσεις στη μέση με το δάχτυλο και υποχωρήσει πάνω από δύο, τρία εκατοστά, είναι πολύ χαλαρό. Ένα χαλαρό σχοινί κορυφής μαζεύει νερό, και ένα tarp με φούσκα νερού μέσα είναι ο πιο γρήγορος δρόμος για μια βρεγμένη νύχτα.
Κεντράρισμα. Το tarp πρέπει να κάθεται στο κέντρο πάνω από την αιώρα, όχι στο κέντρο ανάμεσα στα δέντρα. Δεν είναι το ίδιο, μόλις τα δέντρα έχουν διαφορετικό πάχος ή το έδαφος έχει κλίση.
Για στερέωση: οι κόμποι prusik δουλεύουν, δεν κοστίζουν τίποτα και κρατάνε. Αλλά βρεγμένοι σφίγγουν, και με κρύα ή γαντοφορεμένα δάχτυλα είναι κουραστικοί. Εξαρτήματα τιτανίου όπως το Dutch Titanium Wasp λύνουν ακριβώς αυτό το πρόβλημα: χειρίζονται με ένα χέρι, ακόμα κι όταν δεν νιώθεις πια τα δάχτυλά σου. Το καλοκαίρι είναι άνεση. Τον Νοέμβριο είναι η διαφορά ανάμεσα σε δύο και δέκα λεπτά.
Αντηρίδες: το υποτιμημένο κομμάτι
Για την κορυφή γίνεται πολλή κουβέντα, στις γωνίες γίνεται τσαπατσουλιά. Κι όμως οι αντηρίδες αποφασίζουν αν το tarp σου στέκεται στον αέρα ή ανεμίζει.
- Γωνία: Στόχος είναι περίπου 45 μοίρες ως προς το έδαφος. Αρκετά πιο επίπεδα, και το σχοινί τραβάει το tarp στο πλάι αντί να το τεντώνει. Αρκετά πιο απότομα, και η επιφάνεια πιάνει πολύ αέρα.
- Μήκος: Δύο μέτρα ανά γωνία είναι ένα καλό στάνταρ. Ό,τι λιγότερο σε αναγκάζει να βάλεις το πασσαλάκι ακριβώς εκεί που είναι η πέτρα.
- Ορατότητα: Οι ανακλαστικές αντηρίδες δεν είναι παιχνιδάκι. Σε ένα αόρατο σχοινί σκοντάφτεις ακριβώς μία φορά – και συνήθως ξεριζώνεις και το πασσαλάκι.
- Μηχανισμός τεντώματος: Μικρά εξαρτήματα όπως το Hookworm ή το Ringworm αντικαθιστούν τους κόμπους. Με αυτά ξανατεντώνεις τη νύχτα χωρίς να ψάξεις πρώτα τον φακό κεφαλής.
Και: ξανατέντωνε. Το silnylon μακραίνει μόλις βραχεί, σε μερικά tarp ακόμα και αρκετά εκατοστά. Όποιος επενδύει άλλα τριάντα δευτερόλεπτα πριν κοιμηθεί, έχει το πρωί πιο τεντωμένη σκεπή.
Τρία στησίματα που πρέπει να ξέρεις
A-Frame. Το στάνταρ: tarp συμμετρικά πάνω από το σχοινί κορυφής, και οι τέσσερις γωνίες δεμένες στις 45 μοίρες. Δουλεύει σχεδόν πάντα, είναι γρήγορο, προστατεύει καλά. Με αυτό καλύπτεις τις περισσότερες νύχτες.
Porch Mode. Η μία πλευρά σηκώνεται με ξύλα, η άλλη μένει κάτω. Παίρνεις έναν ανοιχτό, σκεπαστό χώρο μπροστά για μαγείρεμα και κάθισμα. Ιδανικό για στεγνά, άπνοα βράδια – και αμέσως κακό αν γυρίσει ο αέρας.
Storm Mode. Σχοινί κορυφής όσο πιο χαμηλά γίνεται, tarp τραβηγμένο σχεδόν μέχρι το έδαφος, η πλευρά του καιρού τελείως κλειστή, αντηρίδες κοντές και τεντωμένες. Χάνεις όλη την άνεση και κερδίζεις μια νύχτα όπου δεν συμβαίνει τίποτα. Αυτό είναι το στήσιμο που πρέπει να έχεις εξασκήσει μία φορά στο στεγνό – όχι για πρώτη φορά στις 11 το βράδυ μέσα στην καταιγίδα.
Τα πέντε πιο συχνά λάθη
- Tarp πολύ ψηλά. Φαίνεται ευάερο, αφήνει τη βροχή να μπει. Καλύτερα πιο χαμηλά απ’ όσο νομίζεις.
- Σχοινί κορυφής πολύ χαλαρό. Μαζεύει νερό και μεταφέρει κάθε κίνηση στο tarp.
- Αντηρίδες πολύ επίπεδες. Ο πιο συχνός λόγος για γωνίες που ανεμίζουν.
- Χωρίς σταγονοσυλλέκτες. Το νερό κυλάει κατά μήκος της ανάρτησης μέσα στην αιώρα. Ένα μικρό κομμάτι κορδόνι, δεμένο χαλαρά γύρω από την ανάρτηση, το λύνει για λιγότερο από ένα γραμμάριο.
- Δέντρα χωρίς έλεγχο. Τα ξερά κλαδιά από πάνω σου είναι το μόνο πράγμα σε αυτόν τον οδηγό που είναι πραγματικά επικίνδυνο. Πάντα κοίτα ψηλά πριν τεντώσεις οτιδήποτε.
Ποιο tarp για ποια χρήση;
Σύντομα, γιατί εδώ δεν είναι αυτό το θέμα:
- Minifly – μινιμαλιστικό, για καλοκαίρι και όσους μετράνε γραμμάρια. Λίγο περιθώριο.
- Thunderfly – το πολυεργαλείο με πόρτες. Για τρεις εποχές η πιο λογική επιλογή.
- Superfly – μεγάλη επιφάνεια, πολλή προστασία, κατάλληλο για χειμώνα και συνεχή βροχή.
- Mountainfly – όταν τα πράγματα ζορίζουν και χρειάζεσαι χώρο για εξοπλισμό.
Ένα Tarp Sleeve είναι παρεμπιπτόντως το πιο υποτιμημένο αξεσουάρ από όλα: με αυτό τυλίγεις και ξετυλίγεις το tarp στη βροχή χωρίς να βραχούν τα υπόλοιπα.
Τι μετράει στο τέλος
Το rigging είναι τέχνη των χεριών, όχι γνώση. Δεν το μαθαίνεις διαβάζοντας αυτό εδώ, αλλά στήνοντας τρεις φορές στον κήπο μέχρι να σου βγαίνει – και μετά μία φορά στο σκοτάδι. Μετά θέλει τέσσερα λεπτά και δεν το σκέφτεσαι πια.
Αν είσαι στην αρχή: ενιαίο σχοινί κορυφής, A-Frame, 45 μοίρες, τεντωμένο, αρκετά χαμηλά. Με αυτά περνάς σχεδόν κάθε νύχτα στην Κεντρική Ευρώπη.